Kolejne wnioski dotyczące zawieszenia działalności gospodarczej.

A więc tak, ostatnio wspomniane zostało, iż amortyzacji podlegają tylko te środki trwałe, które przyczyniają się do podtrzymywania działalności. Tym razem należy powiedzieć nieco trochę o składkach do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) i Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ).

Mowa tu głównie o składkach społecznych, które odprowadzane są w zależności od ogłoszonego terminu zawieszenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorca składając wniosek na początku miesiąca uniknie obowiązku uregulowania zobowiązań odnośnie ZUS za dany miesiąc.

Jednakże zgłaszając to dopiero w połowie miesiąca zobowiązany będzie do wyliczenia odpowiedniej kwoty i przekazania na ubezpieczenie społeczne. Bardzo często przedsiębiorcy planując zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej kilka dni wcześniej przygotowują potrzebną dokumentację i tylko informują Centralną Ewidencję i Informacje o Działalności Gospodarczej o zaistniałej sytuacji.

Dla składek NFZ nie bierze się pod uwagę terminu zaprzestania prowadzenia działalności. Opłaca się cały miesiąc.

Czy można amortyzować środek trwały w czasie zawieszenia?

Wygląda to tak, amortyzacja jest to zużycie środka trwałego wyrażone w pieniądzu. Ewidencjonuje się ją na podstawie odpisów amortyzacyjnych. 

W czasie zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej jednostka nie korzysta z możliwości technologicznych danego środka, a więc nie wymaga on amortyzacji.Wydawać by się mogło, że tak właściwie jest, ale ustawa o rachunkowości mówi, iż przedsiębiorstwo może amortyzować majątek trwały jeżeli jest on niezbędny do ponownego uruchomienia prowadzonej działalności. Przykładowo, może to być magazyn czy budynek, w którym przechowywane są towary, które wymagają przechowywania.

Zawiesić działalność gospodarczą może jednostka niezatrudniająca pracowników maksymalnie na 36 miesiące. Przed rokiem 2015, podmiot mógł wstrzymać bieżącą działalność maksymalnie na 24 miesiące, jednakże od 2015 roku wprowadzona nowelizacja działa na korzyść przedsiębiorców.

Warto zapamiętać, że składniki majątkowe nie podlegają amortyzacji dopiero od następnego miesiąca, a nie np. od połowy.

Metody amortyzacji.

1. Metoda liniowa
   Jest uważana za najprostszą. Polega na dokonywaniu równomiernych odpisów amortyzacyjnych od początkowej wartości środka trwałego. Konkretna stawka amortyzacji (TUTAJ dowiesz się więcej o możliwości obniżenia stawki ) określana jest w oparciu o KŚT, czyli Klasyfikację Środków Trwałych. Rozpoczęcie odpisów ma miejsce w pierwszym miesiącu po miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji. Zakończenie odpisów następuje, kiedy odpisy amortyzacyjne zostaną zrównane z wartością początkową lub dany środek trwały zostanie postawiony w stan likwidacji.
2. Metoda degresywna
   Druga pod względem popularności (po metodzie liniowej). Zakłada, że z upływem czasu użyteczność amortyzowanego środka trwałego maleje. Omawiana metoda daje możliwość stosowania wysokich odpisów przez kilka lat. Również w tym przypadku stawka amortyzacyjna jest ustalana w oparciu o KŚT. Jednak należy pamiętać, że metodę tą można stosować tylko do wybranych środków trwałych takich, jak:
   → kotły i maszyny energetyczne,
   → maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania,
   → specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty,
   → urządzenia techniczne,
   → narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie.
3. Metoda progresywna
   Inaczej nazywana „metodą rosnących odpisów amortyzacyjnych”. Metoda ta jest dosyć często wybierana przez przedsiębiorców, ponieważ polega na tym, że kwota odpisów amortyzacyjnych z biegiem czasu jest coraz wyższa. Jest to spowodowane tym, że im dłuższa eksploatacja środka trwałego, tym większych nakładów finansowych wymaga.
4. Metoda jednorazowa
   Jest ona skierowana do konkretnych grup przedsiębiorców. Metoda ta jest przeznaczona dla:
   → podatników podatku dochodowego zarówno od osób fizycznych, jak i prawnych, którzy dopiero rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej; wówczas limit im jednorazowej amortyzacji wynosi 50 000 euro,
   → małych podatników, których przychody ze sprzedaży w roku ubiegłym nie przekroczyły 1 200 000 euro.
   Jednorazowym odpisom amortyzacyjnym mogą zostać poddane środki trwałe zaliczane do grup 3-8 z KŚT (nie wliczając samochodów osobowych).

Definicja amortyzacji środków trwałych

Pojęcie amortyzacji to nic innego, jak wyrażone za pomocą pieniędzy zużycie środków trwałych. W ramach tego procesu, muszą być dokonywane odpisy amortyzacyjne drogą systematycznego i planowego rozłożenia wartości początkowej, która była określona dla tego środka trwałego. 

Rozpoczęcie amortyzacji może nastąpić dopiero w momencie, kiedy rozpocznie się jego użytkowanie. Natomiast zakończenie odpisów amortyzacyjnych ma miejsce w chwili zrównania odpisów amortyzacyjnych z wartością początkową amortyzowanego środka trwałego lub w sytuacji przeznaczenia go do likwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru. 

Amortyzacji podlegają również środki trwałe o niskiej wartości, która nie jest niższa niż 3500 złotych. Istnieje również możliwość, aby podatnik, który nie chce go amortyzować, podejmie się ujęcia go w kosztach uzyskania przychodu firmy w miesiącu, w którym został oddany do użytkowania.

Środki trwałe, które nie ulegają amortyzacji, to:

→ grunty i prawa do wieczystego użytkowania gruntów,

→ budynki mieszkalne (razem ze znajdującymi się w nich dźwigami) lub lokale mieszkalne, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, wydzierżawione, wynajęte w oparciu o umowę,

→ wartość firmy (ustalona na podstawie art. 22b ust. 2 pkt.1),

→ składniki majątku zwieszone w wykonywaniu działalności lub zakończone w działaniach,

→ dzieła sztuki i eksponaty muzealne.

Zmiana stawki amortyzacyjnej

Osoby fizyczne, jak i prawne mają możliwość obniżenia stawki amortyzacyjnej na podstawie stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych. Można to robić wielokrotnie, a jedynym warunkiem jest amortyzacja danego środka trwałego metodą liniową.

Kiedy można obniżyć stawkę ?
Zgodnie z przepisami, nie ma ograniczenia w częstotliwości zmiany stawki amortyzacyjnej, co daje podatnikowi możliwość do tego, aby nie musiał stosować obniżonej stawki przez kolejne lata. Stawkę amortyzacyjna można zarówno zmniejszyć, jak i zwiększyć.
Obniżenie stawki amortyzacyjnej dla środka trwałego może mieć miejsce od miesiąca, w którym został on zewidencjonowany lub od pierwszego miesiąca każdego kolejnego roku podatkowego.
Wiedząc, że przedsiębiorcy będący podatnikami mają możliwość, aby dokonywać odpisów amortyzacyjnych miesięcznie, kwartalnie lub na koniec roku obrotowego, dokonywane zmiany mogą zostać wprowadzone:

• w styczniu kolejnego roku (odpisy miesięczne),
  
• na koniec pierwszego kwartału (odpisy kwartalne),
  
• na koniec roku (odpisy roczne).
  
  

Do jakiego poziomu można obniżyć odpis amortyzacyjny ?
Kwestia ta nie została ściśle określona przepisami prawa. Niektórym wydaje się, że podatnikowi pozostawiono dowolność. Jednak modyfikując stawki, można wpłynąć na wysokość osiąganego dochodu do kwoty opodatkowanej.
Podatnik ma możliwość, aby przewidzieć poniesione straty w nadchodzącym okresie. Dzięki temu może optymalizować wysokość odpisów amortyzacyjnych. Jeżeli tylko będzie taka potrzeba może on nawet obniżyć stawkę do 0%. jednak obniżenie stawki do tego poziomu jest zabiegiem dosyć ryzykownym. Wówczas najbezpieczniej jest ustalić stawkę amortyzacyjną na możliwie najniższym poziomie, ale powyżej zera.